AYANCIK ŞİVESİ

Ayhan ERGÜN – Ayancık Belediye Başkanı

Sinop İli, Ayancık İlçesi, Dibekli köyünde 01/08/1969 yılında doğdu. İlk öğrenimini Mehmet Akif Ersoy ilkokulunda bitirdi. Orta ve lise öğreniminin büyük bir bölümünü Ayancıkída gördükten sonra lise son sınıfı İstanbul Sefaköy lisesinde 1986 yılında tamamladı. Daha sonra Karadeniz Teknik Üniversitesi Giresun Meslek Yüksek Okulu muhasebe bölümünden onur öğrencisi ve okul birincisi olarak 1990 yılında mezun oldu.
Bu tarihten itibaren iş hayatına atıldıktan sonra diğer taraftan da yüksek öğrenimini devam ettirdi. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi iktisat bölümünden iyi derece ile 1996 yılında mezun oldu. Askerlik vazifesini kısa dönem erbaş olarak 1997 yılında tamamladıktan sonra özel sektörde çeşitli kademelerde yöneticilik yaptı. 2001 yılında serbest muhasebeci mali müşavir ruhsatı alarak kendi bürosunda çalışmaya başladı. Mesleki oda ve dernek üyesi olup halen dernek bünyesinde danışma kurulu üyeliği devam etmektedir.
Ayhan Ergün AYKAD-Ayancık Kültür ve Kalkındırma Derneği kurma çalışmalarında bulundu daha sonra kurucu başkan olduğu derneğe yönetim kurulu başkanı seçildi.
Evli ve iki çoçuk babası olan Ayhan ERGÜNíün spor,gezi ve kitap okumak hobileri arasında yer almaktadır.
Kaynak:Ayancık Belediyesi Sitesi..

——————————————————– AYANCIK ŞİVESİ En Popüler Şiveler
Ayancuk – Ayancık
Düzen – Keten Dokuma Tezgahı
oncuazı bana ver – O kadarını bana ver
Havuz İçi – Bindallı,Kadife İşlemeli üç etek giysisi
Calay – Sağır (ama insana aptal, salak anlaminda denir)
Bekmez – Pekmez
Ağba – Dede
Ayak Kılıfı – Ayakkabı
Cablou – Kestane Dokumaya Yarar Sopa
Bi gıyı – Birazcık
Basak – Merdiven
Bızlamak – Hayvanın doğurması
oncuk zaretmez – O kadarcık farketmez
Böğür – Bağır
ananmak – gerilmek,uzanıp yatmak
Bayraklu – Oynak
Bostan – Bahçe
acuk – yaban elma
Agit – Götür
Herkil – Un Sandığı
Gı – Kız
çördük – yaban armut
Kodak – Eşek Yavrusu
davun süpüresice – Kızınca Ninem derdi
Elekçi gibi gezmek – Çok gezmek
bıldır sene – geçen sene
Ayanay – Hayret Etmek
Ayu – Ayı
Beyna – Babanne
Abba – Baba
Apukat – Avukat
Bürgü – Tülbent
Gelep – Keten İpi
Bağa varıcağmı gayz – Benimle evlenicekmisin kız
ondan Sonacuğuma – ondan sonra
Hayat altı – Ev altı
ora, Bura, Şura – orada, Burada, Şurada
Güyo – Damat
Garı – Karı
Ayzına bulaşurun – Döverim
Boca – Bu gece
Böyük buba – Büyük baba
Bulaşuk – Huysuz
Abıla – Abla
Cövüz – Ceviz
Beyle – Böyle
orankere – ondan sonra
Boğca – Bu gece
Bıldır – Geçen Yıl
ayancuk com
—————————————————-
gövercin – güvercin
yarışalak – koşarak
aigidiver – götürüver
eletiver – iletiver
kapatmayom – kapatmıyorum
aruklamak – zayıflamak
buba – baba
helbet – elbette
emme – ama
ta – daha
de ya – diyor
gı – kız
tükan – dükkan
garaş – kardeş
gonuş – konuş
bağa – bana
bek – pek
kirpit – kibrit
ge buraya – gel
naber la – nasılsın
alıvar – alıver
dayanamayom – dayanamıyorum
gara – kara
goyuversene – koyuver
zopa – soba
bayraklu – oynak
daraba – taraba
pakraç – bakraç
yımırta -yumurta
hapaz – avuç
o ancuvazda – o anda
uşak – arkadaş
gaymak – kaymak
bi gıyı – birazcık
napisin – napıyosun
goyun – koyun
anay – allah allah
gadinge-yenge
gagam-kardeşim
ağba-dede
gatna-babanne
çetük-kedi yavrusu
delü-deli
radiye – radyo
badılcan-patlıcan
örük-erik
tufa – çene
ayzına – ağzına
evlertü – eğrelti otu
çölmek – çömlek
galuk – evde kalmış
meh – al
peşkün – lavabo
köfün – küfe
tafana – defne
pontul -pantalon
tükmük – tükürük
eksük -eksik
depmük – tepmek
iprik – ibrik
çönte – çanta
ileğen – leğen
—————————————————-

Amel :İshal.
Aniyehter :Anahtar.
Avkuru :Ters.
Avloğ :Çalı çırpıdan yapılan çit.
Avuz :Yeni Doğum yapan ineğin ilk sağılan sütü.
Aydaş :İnce bacaklı ,zayıf ,çelimsiz
Badı :Ördek.
Basak :Merdiven.
Başlu :Tamamen.
Bayağ gün :İş olmayan gün.
Bayguş :Uğursuz,lanetlenmiş yer ya da kişi.
Bencileyin :Benim gibi.
Beyfide :Boşuna.
Bezbecid :atik çevik kimse
Bıldır :Geçen
Bıldır sene :geçen sene.
Bıtırak ;:Diken.
Bidumuk :Azıcık.
Biyol :İlk önce,evvela.
Biyürsügün :Yarından sonraki gün
Boğün :Bugün.
Büşleğeç :Ekmek çevrilen tahta
Cazu :Havai kız.
Cırcır :Fermuar.
Cırmuk :Tırnak izi.
Cinmisiri :Patlatılabilir mısır.
Ciynak :Tırnak,pençe.
coynak :Zayıf, çelimsiz.
Cöğüz :Ceviz.
Çekelez :Sincap.
Çember :yöresel başörtüsü.
Çıkartma :Cumba ,eski evlerin balkon benzeri kapalı bölümü.
Çokmak :Havlamak.
Çon :Kalça kemiği.
Çöküç :Çekiç.
Çördük :Küçük bir armut türü.
Çükündür :şeker pancarı.
Daraba :çit
Datlu :Bal.
Davun Çıksın :Yere batsın , kahrolsun.
Dayak :Sopa.
Dengilmek evrilmek.
Dırnakçı :İddiacı , kıskanç.
Dirgen :demirden 5 tane sivri ucu olan tarım aleti.
Diş Gırmak :Haset etmek.
Dombu :Bidon.
Dünyada :asla ya da büyük ihtimalle anlamlarında kullanılır.
Dürü :Yeni evli çiftlerin yakın akrabalarına götürdükleri hediye.(giyisi ,havlu v.s.)
Eğin :Üst Baş ,kıyafet.
Eğşi :Kiren ,elma,erik gibi meyvelerden yapılan tadı ekşi olan bir yiyecek.
Elekci :işsiz güçsüz , avare insan.
Emme :ama.
Enteri :Giyisi.
Enük :Köpek yavrusu.
Fışgı :Pis,çöp.
Forslu :gösterişli
Gağırtmak :Eğmek ,zorlamak.
Ganet :Kilim,yolluk.
Gapcuk :Mısır Sapı.
Garacaörük :Siyah erik
Gari :Çocukların annelerine hitap şekli
Garmagatma :Yaprak aşı.
Gatık :Katı yoğurt.
Gavi :Sağlam.
Gavsa :Moral.
Gayış :1)Kemer ;2)Kararmış,uzamayan madde.
Gırbaç :Aksi çocuk
Gırışma :Sırıtmak.
Gıroğu :Kırağı
Gıyıgaşuk :Aralık.
Gocuk :Parke, palto.
Godu :Erkek Hindi.
Golan :halat.
Gompile :Komple ,tamamen.
Govanaz :Kavonoz.
Göğüslük :Okul önlüğü.
Gölbez :köpek yavrusu.
Gölük :Eşek.
Görpene :Bir tür çeltik otu.
Götü :Getirmek ve götürmek anlamında kullanılır.
Gubartma :Şişirme.
Gumpiri :Patates.
Guyoğ :Damat.
Güğüldemek :Yeni doğan çocuğun agu demeye başlaması.
Günülemek :Kıskanmak.
Hakitmek :Becermek.
Hapaz :Bir avuç dolusu.
Hevla :helva.
Hokelekli :Söz geçen kimse
Homhom :söylediğinden pek bir şey anlaşılmayan kalın sesli kimse.
Hondu :İriyarı kimse.
Hortlu :Anası babası olmayan kimse.
Höşeltek :Haşat.
Hüşgü :Çöp.
Ikıl Ikıl :Zorlanma.
Irbuk :İbrik.
Isıcacuk :Sıcacık.
İbi :Dişi Hindi.
İğdiş :Sağlam.
İlaç :Temizlikte kullanılan maddeler.
İneze :Yavaş.
İslah :İyi ,güzel.
Kelem :lahana.
Kemre :Hayvan Gübresi.
Kenef :Tuvalet,hakaret ünlemi.
Kepüç :Zayıf ,çelimsiz.
Kesküç :Ekmek çevrilen tahta.
Keşen :Çeltik ekimi öncesi su ile yapılan işlem.
Keşik :sıra.
Kete :Yeni evli çiftlere götürülen hediyeler.
Kevük :Ağaç Çengel.
Kez :köşe.
Kıçkayak :Tahtaravelli.
Kıtıpıyoz :Kıt kanaat.
Kiren :Kızılcık.
Kirpitçi :Cimri.
Kişişlemek :Kışkırtmak.
Kömüş :manda.
Kösüre :Bileme taşı.
Küntüre :Küçük bent.
Mada :İştah.
Madasuz :İştahsız , gönülsüz.
Mağfaza :Bariyer.
Mahsımak :önem vermek.
Malak :manda yavrusu.
Mancar :Ispanak ,pancar gibi yeşil sebzeler.
Nacak :Küçük balta.
Nasibetsüz :Münasebetsiz.
Oklağaç :Oklava.
Okumak :Davet etmek,çağırmak.
Öğendere :Öküzlerin boynuna bağlanan değnek.
Öllüğün Körü :Ellinin Körü.
Örsün :Hamur kesme aleti.
Örük :erik.
Örüsgar :Rüzgar.
Paçur :Bakımsız ,üstü başı dağınık kimse.
Peş :Çapraz.
Pısuk :Çekingen.
Pinlik :Kümes.
Poğ :Bohça.
Potak Domuz Yavrusu.
Pöçük :Kuyruk Sokumu
Pölize :Nişastadan yapılan jöle kıvamında bir tatlı.
Ramuk :Traktörlerin arkasına bağlanan römork.
Sacıyak :3 ayaklı,sacın altına konan demirden alet.
Sağıdak :Saf olan kimse.
Samaruk :Uyku sersemliği.
Samramak :Uykuda sayıklamak.
Sepgen olu.
Sergen :Raf.
Set ivan ,sedir.
Seyiz :Erkek keçi,teke.
Silgü :Elbezi ,silgi bezi.
Soygun :lanet(leme).
Soygun :Ölülerin üzerinden çıkarılan giysi.
Şallak :Çıplak.
Tabahne :Tabakhane.
Tahne :Tenha.
Tellek :Yılışık
Temüztirengez :Çok temiz.
Terece :dolap.
Tesmük :Tesbih.
Tıngabak :Titiz.
Toklu :Erkek kuzu.
Tokumak :Dövmek.
Tongur :Tok sesli kimse.
Tosboğu :Kaplumbağa.
Tot :Kozalak.
Varivi :bir an önce git.
Viri :Aman Allah’ım anlamında ünlem.
Yabuç :Kendisinden hoşlanılmayan kimse.
Yalak :1)oluk ; 2)laubali kimse.
Yanşamak :Saçma sapan konuşmak.
Yarışıvi :hızlı git.
Yarsımak :Beğenmek,Hoşuna gitmek
Yaşatlama :Yaşından büyük bilgili çocuk.
Yazma Ekmeği :yufka ekmek.
Yılacan: Derin olmayan.
Yimiş :Kuru İncir.
Yoka :İnce.
Zellet :lezzet.
Zobu :kendisine kızılan kimse için söylenir.
—————————————————-

BEDDUALAR

Kıbrıs’a gidisice.
Teneşire gelesice.
Gidişin olsunda, gelişin olmasın.
Kara davun döşiyesi.
Gençliğine doymayasıca.
Adı batasıca.
Gaybana.
Kurşunlara gelesice.
Zıkkım olsun.
Evinde baykuş ötsün.
Kör olmayasıca.
Allah seni davul etsin.
Allah gün yüzü göstermesin.
Bekine kalasıca
Boğazı kesilesice
Boğazı kitlenesice

—————————————————–

YÖREDE SIK KULLANILAN ATASÖZLERİ

İstanbul’ un adı büyük, lokması küçük.
Kimse yoğurdum gara demez.
Çürük tahta çivi tutmaz.
Al birini vur ötekine.
Acı su sabunu köpürtmez.
Balı olandan pekmez esirgenmez.
Tepeye koydum yel aldı, dereye koydum sel aldı.
Yılandan yılan doğar.
63 seliyle mi geldin.(Bir yerde uzun süre kalanlar için kullanılır.)
Kocasından boşanıp da gelene’’ çanak, kaşık bulaşığı’’, kocası ölüpte gelene’’şimşir
kaşığı’’denir.

—————————————————–

YÖREYE ÖZGÜ KELİME VE DEYİMLER

Kayınta: Kayınpeder
Gadinge: Yenge
Gaga: Kardeş
Güyo: Damat
Bi gıyı: Birazcık
Gübür: Toz, çöp
Gayrı: Artık
Öpelek: Kelebek
Bıldır: Geçen yıl
Elet: Getir
Agit: Götür
Bürgü: Tülbent
Çatkı: Başörtü
Urba: Giysi
Ayak kılıfı: Ayakkabı
Mintan: Gömlek, göynek, içlik
Nezgep: Tepelik
Yengil: Nezgep bağcığı
Dolak: Boyun atkısı
Havuz içi: Bindallı, kadife işlemeli üç etek giysi
Cibes: Mısır
Örük: Erik
Cövüz: Ceviz
Yemiş: Kestane
Kiren: Kızılcık
Hamursuz: Yufka
Zıvalama: Hamur topu
Herkil: Un sandığı
Peşkün: Lavoba
Peşkir: Havlu
Diğren: Ucu çatalı sopa(keten ipi atılır)
Cablou: Kestane dokumaya yarayan uzun sopa
Düzen: Keten dokuma tezgâhı
Gelep: Keten ipi
Ilgıdır: Keten ipini sarmaya yarayan sopa
Kokurdar: Serrnder, kiler
Hapaz: Avuç
Mancar: Karalâhana
Karık: Fidelemek için açılan küçük çukurlar
Cırıf: Ağacın genç filizleri
Höcceden: Aniden
Bürük: Otluk
İbibik: Kuş
Bostan: Bahçe
Hayat altı: Evin altı
Bi hamla: Çarçabuk
İlyen: Leğen
Hayat: Salon
Basak: Merdiven
Pasak: Ev önü
Marazlamak: Zayıflamak
Kertil: Yamaç
Kargalak: Denizden gelen odun, dal parçaları
Lom sözlü(hodul): Kırıcı konuşan
Oturmakçılık: Misafirlik
Iprat: Sonradan görme kadın
Kepiç: Çarpık ağız
Çığırmak: Ağlamak
Şakınmak: Kızmak, söylenmek
Çekiş etmek: Kavga etmek
Yemek toplamak: Sofra kurmak
Eynini değiştirmek: Üstünü değiştirmek
Kişilik kıyafeti giymek: Özel günlere yönelik
güzel giysiler giymek
Madası almamak: Canı istememek
Elekçi gibi gezmek: Çok gezmek
Diren gibi dikilmek: Yerinde kazık gibi durmak
Keşkek gibi kaynamak: Çok gülene söylenir
Oprulmak: Heyelan, toprağın kayması
Marazımak: Hastalanmak
Kepcüğü çıkmak: Zayıflamak
Mıruğu gıruk olmak: Keyifsiz olmak
Meh: Al
Yarış: Koş
Gözümün kökü: Gözümün çiçeği
Gömez: Köy evlerinin odalarındaki banyo dolabı
Kecin: Ketenin iplik olmadan taranmış hali
Sarı badılcan: Domates
Kara badlıcan:Kara Patlıcan